a gentle feeling of fondness

Twój dotyk jest dla mnie lekarstwem,
Dzięki Bogu, że w końcu mnie złapałeś,
Jeśli teraz mnie puścisz, już nigdy nie wstanę.
 
Musisz wiedzieć, że jestem dla siebie zła.
Nie dbam o życie, nie słucham swoich myśli.
Moje ciało nie reaguje na bodźce.
A moje słowa już od dawna brzmią dla mnie jak bełkot.
 
Nienawidzę ciszy, która co wieczór mnie otacza.
Utknęłam w jakiejś ciasnej klatce.
Miotam się i szukam wygodnej pozycji.
Brakuje mi chęci, żeby wyrwać się z letargu.
 
Dlatego cieszę się, że mnie złapałeś,
Wziąłeś do swojego serca, jestem przy Tobie.
Pokładam w Tobie wszystkie moje nadzieje,
Ale jednocześnie chcę nas całkowicie zniszczyć.
 
Szczęście to obce uczucie.
 
Musisz utrzymać nasz ciężar,
Nasze wspólne nieszczęście.
Naszą niewiedzę.
Bo jeśli upadniemy,
Ja zostanę na ziemi.
 
Twój dotyk jest dla mnie lekarstwem,
Dzięki Bogu, że w końcu mnie złapałeś,
Jeśli teraz mnie puścisz, już nigdy nie wstanę.

życzę Ci, żebyś znalazł kogoś lepszego
 
chociaż pęka mi serce, że możesz być z kimś innym
 
życzę Ci, żebyś był bardziej otwarty
 
chociaż boli mnie, że może być coś, czego o Tobie nie wiem
 
życzę Ci, żebyś nie bał się czuć
 
chociaż przeraża mnie, że nie będę Twoją ostatnią miłością
 
życzę Ci, żebyś zawsze chciał więcej,
 
chociaż wolę myśleć, że byłam dla Ciebie wszystkim
 
znajdź kogoś kto Cię pokocha, kto będzie wiedział jak Cię rozbawić, żebyś nie bał się wzruszać, żebyś nie czuł bólu, presji i zła
 
znajdź kogoś z kim będziesz się kochać, mocno, czysto, szczerze, otwarcie
 
chciałam być tym wszystkim,
i chociaż wolałabym żebyś już zawsze był sam,
żebyś cierpiał jak ja,
to życzę Ci kogoś,
kim nie będę ja

Początek marca,
Lekki przymrozek,
Mocne słońce,
Chciało się żyć, kochać i biec.
Chciało się być.
 
Koniec marca,
Czuć tylko chłód,
Słońce nie cieszy,
Zabrałeś ze sobą to co spajało.
Zostały tylko łzy.
 
Trzymałam Cię za rękę i cała drżałam,
Czekałam na pocałunek, na Twój uśmiech.
Wszystko było tak dobre jak brzmiało,
Najpiękniejszy bałagan na świecie.
Zbudowany wspólnie, lekkim dotykiem,
Czułym uśmiechem, szczerym uczuciem.
 
Twoja dłoń wyślizgnęła mi się tak nagle,
Nie było już nic, co chciałabym robić.
Przestałam patrzeć na słońce, przestałam ubierać płaszcz.
Został chłód samotności i ciągłe zachody słońca.
Wszystko bolało, raziło, drażniło, krzyczało.
Rozmyła się młodość, poczułam  zmęczenie.
 
Zawirowania powietrza, zmienna pogoda,
Niestałe uczucia i smutne słońce.
Zostawiłeś mnie zmarzniętą, samą i bladą.
Czasami mam nadzieję, że ktoś zrani Cię tak jak Ty mnie.
Czasami mam nadzieję, że ktoś będzie bardziej łaskawy niż Ty.
 
To nie powinnam być ja…
Dlaczego to byłam ja?
To nie powinnam być ja…

minęło kolejne lato,
zaczynają spadać liście,
zmienia się niebo,
uczucia już nie są tak czyste,
nie wracasz do domu.
 
zostaję sama
 
kolejna rozmowa za nami,
tym razem nikt nie płakał,
zasnąłeś słuchając mojego głosu,
a ja patrzyłam w ekran
i tęskniłam za Twoim dotykiem
 
zostaję sama
 
czasami mówisz, że śni ci się lato,
moje serce na Twojej dłoni,
śni Ci się miłość,
mówisz o tym tak pięknie
ale nie wracasz do domu
 
zostaję sama
 
lato się skończyło,
widzę jak teraz żyjesz
wiem ze nie wracasz do domu,
 
lato się skończyło,
zginęły uczucia
 
znowu zostaję sama

Mogłabym umrzeć i narodzić się na nowo,
A i tak byłabym sobą
Każdej nocy jest mi zimno
Każdej nocy płaczę pięć minut,
Bo nie wyglądam dobrze
I nie mam miłych myśli
 
Wszyscy coś mówią,
Krzyczą żebym wstała
Mogę się mylić, ale jeśli bym mogła,
To już dawno bym stała

widziałam właśnie całujących się ludzi
i zastanawiam się, dlaczego dla nas los nie był tak łaskawy?
dlaczego odległość jest tak duża?
dlaczego do snu kołyszą nas łzy?
dlaczego szczęście było tak ulotne?
 
wystarczy, że zamknę oczy,
od razu czuję Twoje dłonie,
zmęczony głos, odważne ruchy
nasz piękny, rytmiczny, wspólny taniec
 
chcę wiedzieć co u Ciebie, o czym myślisz?
potrzebuję, żebyś powiedział, że wrócisz,
że będziesz miał mnie w sercu na zawsze,
chce wiedzieć, kiedy znowu dotknę Twojej twarzy
 
jest gorzej niż sądziłam,
siedzę w taksówce w Twoim swetrze,
łzy lecą mi z oczu, bo powoli zapominam, jaki był Twój zapach
marzę żeby znowu z Tobą zatańczyć, czuć twarde opuszki na mojej skórze
przecież nikomu nie zaufam tak jak Tobie
 
i mijając oświetlone budynki,
mogę tylko marzyć,
że kiedyś jakieś miasto będzie dla nas łaskawe,
i przyjmie nas razem

Czasami myślę, że spokój, który przychodzi, jest tylko dla mnie,
Ale za każdym razem, gdy łapię go w palce,
Ucieka ode mnie, a ja mogę tylko płakać.
 
Nie wiem sama jak zmienić pozycję,
By stać się ładniejszą,
By być łagodniejszą.
By kochać ludzi i z nimi rozmawiać,
By poczuć się pewnie,
By słońce mnie grzało,
Żeby choć raz coś się udało.
 
Wszystko powoli staje się niczym,
Przestaję myśleć, zaczynam być nikim.
 
Potrafię już tylko być sama,
Zapadać w sen,
I budzić się rano.
Otwierać książki,
I zmieniać piosenki.

I muszę powiedzieć, że śmieję się często,
Mimo, że nic mnie nie bawi,
I chyba dlatego,
Nikt mi nie wierzy,
Że mój świat powoli,
Zalewa się łzami.

zapomnę o wszystkim, 
przestanę być sobą, 
stanę się plastyczna, 
możesz mnie formować, 
rozgnieść 
zniszczyć 
wydrążyć

wielkie uczucia, wyznania, nadzieje, 
chcę tylko żebyś mnie chciał 
chcę żebyś mnie miał 
pragnę uczucia, 
nie ważne jakiego